آسیبشناسی طرحهای ارزیابی درونی و راههای توسعه اثربخشی آن (مطالعه موردی: دانشگاه فردوسی مشهد)

عنوان: آسیب ­شناسی طرح­ های ارزیابی درونی و راه ­های توسعه­ اثر بخشی آن (مطالعه­ موردی: دانشگاه فردوسی مشهد (

نویسنده:

وجیهه حکیمی

استاد راهنما:

بهروز مهرام ،

استاد مشاور:

محمدرضا آهنچیان ،

رشته تحصیلی:

علوم تربیتی / مدیریت آموزشی

تاریخ دفاع:

1390/12/15

دانشگاه:

فردوسی مشهد

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی طرح ­های ارزیابی درونی و راه­ های توسعه­ ی اثربخشی آن در دانشگاه فردوسی مشهد انجام شده است . روش پژوهش ، مطالعه­ ی موردی و منابع جمع­ آوری اطلاعات در این پژوهش شامل پنج گروه شامل: مدیران گروه ­های آموزشی و ارزیابان درونی که طرح­ های ارزیابی درونی را به اتمام رسانده­ اند ، مدیران گروه و ارزیابان درونی که هنوز طرح­های ارزیابی درونی را به اتمام نرسانده­ اند، مدیران گروه و اعضای هیات علمی گروه­ هایی که هنوز درگیر اجرای طرح ­های ارزیابی درونی نشده ­اند، متخصصان موضوعی ارزشیابی و مدیران ستادی دانشگاه فردوسی مشهد در سال ١۳۹۰بودند. برای جمع ­آوری اطلاعات با روش مصاحبه نیمه ساخت­ یافته از روش نمونه­ گیری هدفمند برای انتخاب مصاحبه­ شوندگان استفاده شد. یافته­ های پژوهش با استفاده از روش تحلیل تفسیری - تاملی مورد تحلیل قرار گرفتند و اعتبار پژوهش با استفاده از نظر متخصصان تایید شد. نتایج بدست آمده نشان داد مهم­ترین عللی که باعث شده است برخی گروه­ های آموزشی از انجام ارزیابی درونی در دانشگاه فردوسی مشهد خودداری کنند عبارتند از: عدم فرهنگ­سازی، کمبود مشوق­ های مالی و پژوهشی و عدم وجود انگیزه، عدم برگزاری کارگاه آموزشی ارزیابی درونی و کمبود وقت اعضای هیات علمی. مهم­ترین مشکلات فراروی مجریان طرح­های ارزیابی درونی در حال اجرا عبارتند از: عدم همکاری اعضای هیات علمی، عدم وجود پایگاه جامع اطلاعاتی و به روز نبودن اطلاعات دانشجویان، اعضای هیات علمی، گروه و دانشکده، کمبود مشوق­ های مالی و پژ‍وهشی و عدم وجود انگیزه و دشواری دسترسی به فارغ التحصیلان، ارسال پرسشنامه برای آن­ها و عدم همکاری آن­ها. مهم­ترین دلایل جهت عملیاتی نشدن راهکارها و پیشنهادهای ارایه شده در طرح­های ارزیابی درونی عبارتند از: تاکید کم و عدم پیگیری عملیاتی شدن پیشنهادها توسط دفتر نظارت و ارزیابی، باز نشسته شدن یا جابه­ جایی مجریان و مدیران گروه های آموزشی طرح­ های خاتمه یافته و عدم وجود متولی برای نظارت و پیگیری پیشنهادهای طرح­های خاتمه یافته. مهم­ترین راهکارها جهت اثربخشی بیشتر طرح­های ارزیابی درونی در دانشگاه فردوسی مشهد عبارتند از: افزایش مشوق­ های مالی و پژوهشی طرح و ایجاد انگیزه، فرهنگ سازی، برگزاری بیشتر کارگاه ­های آموزشی و نشست­ های تخصصی، در اختیار قرار دادن آمار و اطلاعاتی جامع در خصوص اجرای طرح به مجری طرح.

 

کلمات کلیدی:

طرح ارزیابی درونی ، مدیران گروه­های آموزشی ، دانشگاه فردوسی مشهد ،  

 

 

 
 

آمار بازدیدکنندگان

امروز
دیروز
این هفته
این ماه
کل بازدید
۴۷
۸۲
۳۸۸
۱۶۹۶
۱۲۱۶۳۳

ما 37 مهمان و 0 عضو آنلاین داریم